hubenyvonne.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
-
KLIK OP:
KLIK OP:
Zou leuk zijn jullie daar te mogen begroeten!
  
 
Over ons:
Mijn naam is Yvonne, 59 jaar oud. Mijn lief,
Hub, is 7 februari 2012 overleden, hij was
74 jaar oud.
Wat missen we hem, iedere minuut van
de dag. Gelukkig staan op deze weblog
verschillende blogs die Hub nog geschreven
heeft, en daarnaast is er uiteraard zijn  eigen
Punt, muziekdromen..
 
Samen met mijn twee dochters, Judith en
Christel en hun  respectievelijke mannen
Dion en Johan, en uiteraard samen met
de zoon van Hub, William en  zijn
vriendin Am, zullen we de nagedachtenis  aan
Hub altijd levend houden, zeker voor de
kleinkinderen Esther van 10; Rens van 8 en
Franka van 8 jaar oud.
 
 
Photobucket
Neem ook eens een kijkje op onze weblog: www.reisherinneringen.punt.nl
Op deze nieuwe weblog halen we mooie, minder mooie, spannende, grappige
en leuke herinneringen op aan onze vakanties in binnen- en buitenland. Tot  ziens!
Waar komen jullie vandaan?
Laatste artikelen

Al enkele jaren verbaas ik me zeer over vreemde, gekke poppen die in tuinen staan. Zg. gluurpoppen.

Het lijkt alsof er een kind aan de deur of het raam staat en niet binnen kan. Welk soort mensen zetten deze poppen in de tuin? En vooral: WAAROM?

Een gemis aan kinderen? Een poppen fetisjist?? Wat zien de mensen aan de binnenkant, dus als ze in huis zitten en naar het raam kijken?

Een dom poppengezichtje dat verbaasd naar binnen kijkt?

Of hebben de poppen aan de voorkant geen gezicht en kijken ze tegen een leeg omhulsel aan?

Jaren geleden is het mode geworden allerlei voorwerpen in de tuin te zetten. Weet nog dat we een tekening lieten maken voor onze tuin, werd er in het midden een grote 'gietijzeren vaas op sokkel' voorzien....

Jullie begrijpen dat die er nooit gekomen is, een tuin is een tuin, en geen toonzaal..

Tuurlijk staan er links en rechts wat grappige of gekke dingetjes, een spiegel, een leuk gevormde bloempot.

Maar waarom in HEMELSNAAM deze gluurpoppen??????

Reacties (12)

Yes, het is bijna weer zo ver!! 

1 maart a.s. gaan de camera's open van Beleef de Lente. Vier maanden lang, van maart tot en met juni, kunnen we het broeden meebeleven van de slechtvalk, de steenuil, oehoe en nieuw dit jaar: de zeearend en spreeuw. In totaal kunnen we in 2014 9 vogelsoorten volgen.

Zoals ieder jaar wil ik dit weer kwijt op mijn log, gewoon om jullie eraan te herinneren, want het is zo verschrikkelijk leuk. Wel een waarschuwing vooraf: PAS OP, HET IS ZEER VERSLAVEND!!

Het volgen van het prille begin van een ontluikende liefde tussen mannetje en vrouwtje, het leggen van de eieren en dan, eindelijk, het uitkomen van de eieren. De opvoeding van de jongen gaat nu beginnen, en werkelijk waar....wat kunnen wij nog veel leren van de samenwerking tussen man en vrouw, om dit nest jongen tot grote sterke vogels op te voeden, die op eigen benen kunnen staan, als ze straks uitvliegen.

 

Reacties (7)

Schitterende (wordpress) foto van migranten op het strand van Djiboutie. Met hun GSM reiken ze naar de sterren om kontakt te maken met hun geliefden die zich onmetelijk ver weg bevinden. Eenzaamheid, hoop en liefde in een notendop....

Dit is een foto waar ik dus uren naar kan kijken en mijn gedachten gaan met me op de loop..

waar zouden hun geliefden zich bevinden? Nog op reis naar 'het geluk'?? Naar het 'beloofde land'?

Of zouden ze ergens in West Europa onderdak gevonden hebben, misschien wel het geluk gehad asiel te krijgen in een Westers land, nog onbewust van het feit dat het moeilijke leven dan pas gaat beginnen. Werken, leren en afgesneden van je geliefde en familie in dat verre, warme maar o zo arme land.

Of zouden ze nog geen asiel gekregen hebben? Zijn ze nog aan het vechten voor een plekje in dat rijke Westen, een plekje waar ze misschien ooit - in een hele verre toekomst-  ook hun geliefden naar toe kunnen halen?

Of zouden ze vergeefs geprobeerd hebben asiel te krijgen, en zijn ze verdwenen in de illegaliteit, iedere dag bang ontdekt te worden en uitgezet met niks... En als hun geliefden hen eindelijk bereiken durven ze niet te vertellen dat het leven daar in dat verre Djiboutie zo slecht nog niet was (ondanks het feit dat 20 % van de mensen daar met minder dan 1 dollar 25 moet zien rond te komen), dat het leven in dat rijke verre Westen zo bitter tegenvalt.

Reacties (12)

Twee goede adviezen, neem ze ter harte!

De bergen achter Sotsji.

De olympische Spelen starten op 7 februari 2014 in de buurt van de stad Sotsji in het zuiden van Rusland. Maar waar liggen die bergen waar dit allemaal gebeurt? En wie wonen daar? Jelle Brandt Cortsius gaat op zoek naar de antwoorden in deze serie.

Nu had ik het eerste deel al gemist (had de titel gezien en dacht dat het weer over de Olympische Spelen zou gaan), maar toen ik me mijn fout realiseerde heb ik gisteren met heel veel genoegen via Uitzending Gemist gekeken. En ik heb weer genoten, net zoals van die eerste serie van Jelle's andere serie 'Van Moskou tot Magadan'.  

Hij weet op zo'n heerlijke manier je Rusland te laten zien, daar kan ik enorm van genieten.

Wil dus deze nieuwe serie (6 delen) aan iedereen van harte aanbevelen, het is de moeite meer dan waard. (De zondagavonden om 20.20 op Nederland 2).

 

 

Mijn tweede goede advies betreft iets heel anders, namelijk het schoonmaken van je bril en/of smartphone.

Men neme een dikke winterjas, die nodig gewassen moet worden. Men stopt in het binnentasje datgene wat je nu eindelijk wel eens goed schoon wilt hebben.

Men stopt het in de wasmachine en zet de temperatuur niet hoger dan 40 graden. Men zet de wasmachine aan, gaat even iets anders doen, bijvoorbeeld een lekkere douche nemen, en daarna zet men meteen weer de wasmachine uit.

Ik garandeer u dat ze beiden er superschoon uitkomen........

  

Reacties (7)

Psssst, kom eens wat dichterbij, ik moet jullie iets vertellen..nee, nog dichter bij...

het vrouwtje heeft een vriendje...

 

Is dat nieuws of niet? Ik vind het supergezellig, hij komt regelmatig hier op bezoek, en af en toe zijn we ook bij hem op bezoek.

Dat betekent dus dat ik twee plekken heb om me thuis te voelen, nou, en dat voor een zwerfhond uit Spanje...er zijn er die het slechter hebben getroffen.

Nee, van mij mag het zo blijven, en ik geloof van het vrouwtje ook. Ik merk dat ze vrolijker is, dat ze veel opgewekter weer door het leven stapt, nou geloof me, daar word ik zelf vrolijk van.

Nu heeft dat vriendje ook een hondje, een kleintje en een ouwetje, maar daar heb ik geen problemen mee. Als ik kan helpen om haar aan het eten te krijgen (door net te doen alsof ik alles wil opeten) doe ik dat toch. Vaak eet ze het niet op en dan mag ik het bakje schoon maken...de hele keuken vlieg ik dan door met dat bakje

 

Nee, ik moet bekennen dat ik hartstikke blij ben voor mijn vrouwtje maar ook voor mezelf. Waarschijnlijk weten veel van jullie lezers dit nieuws al, maar goed, nu weet lekker iedereen het. Hoewel mijn vrouwtje nog niet weet dat ik dit aan het typen ben. Nou ja, ik verras haar ook graag eens een keer!

                                                            

Reacties (16)

Afgelopen donderdag vertrokken een vriendin ik eindelijk op een al maanden geleden geboekte vlucht van Keulen naar Dresden.

Voor haar was het het zoveelste bezoek, al voor de omwenteling kwam zij daar en ze heeft dan ook heel wat vrienden daar. Voor mij was het de eerste keer dat ik deze stad bezocht. Ik hou erg van de oost-Europese steden, als Berlijn, Warschau, Budapest, Praag, dus ik was heel benieuwd.

We hadden net buiten Dresden een heel leuk huisje geboekt, met een super lieve hospita. Het ontbijt was telkens weer een verrassing en super goed. Tegen de middag vertrokken we telkens met de tram/bus naar de stad. En wat voor stad!!!

Wow, wat een verrassing, zo veel moois en dat op relatief korte afstand van elkaar. Daarnaast waren er nu op elke vrije plek kerstmarkten, met veel mensen, die allemaal heel veel zin in Kerst leken te hebben.

Toch ging ons eerste bezoek naar de Frauenkirche, de beroemde kerk van Dresden. In 1945, na het bombardement door de geallieerden in de nacht van 13/14 februari was deze kerk totaal verwoest.

Net zoals de rest van de stad:

De stad is wonderbaarlijk mooi hersteld, en de Frauenkirche is een plaatje geworden, mede dankzij  de (terechte) steun uit het Westen voor de herbouw en restauratie.

Zoals jullie op de foto zien is er een straatmuzikant aan het spelen op een vleugel, net voor de kerk!!

Overal zie je de Barokke tijden van weleer terug, het is er fantastisch. kan iedereen dit aanraden!

 

Daarnaast is Saksen, waar Dresden de hoofdstad van is, een pracht gedeelte van Duitsland, met het Ertzgebergte, de vele mooie dorpjes, zeker de moeite waard om terug te gaan. Voor een gedeelte waan je je terug in je jeugdjaren, de geur van kolen en bruinkool, de ouderwetse huizen, de heerlijke geuren die overal vandaan kwamen omdat men druk was met het koken voor 'Weihnachten'...

Ach, ik droom nog een tijdje verder..

Reacties (14)

Namens mijn vrouwtje wens ik iedere lezer van de weblog hele fijne Kerstdagen. Hoop dat jullie allemaal heerlijk veel te kluiven krijgen en op zijn tijd in het bos los mogen rennen ...dat voelt goed!

Sinds ruim een week is het vrouwtje met me aan het oefenen geslagen: in het bos maakt ze me los en ik ben dan zo aardig om na een half uurtje wat korter bij haar te komen, zodat ze me de riem weer om kan doen. Zij heeft dan zo'n 4/5 km gelopen, ik zit op ruim 10 km...tja, voel me een jonge god als ik daar door dat bos ren. Ben ik natuurlijk ook, ben nu in mensenjaren bijna 21 dus in topconditie!

 

Mijn vrouwtje heeft me ook gevraagd jullie te vertellen dat ze dit jaar geen kerstkaarten verstuurd, ze wil het geld dat ze daar mee uitspaart naar Gambia overmaken, daar kunnen ze dat goed gebruiken.  Hoop dat jullie dit allemaal zullen kunnen begrijpen.

De wens dat iedereen een mooi kerstfeest zal hebben is er daarom niet minder om!

 

Reacties (12)

Wat grepen uit het nieuws in de krant vandaag, 28 november 2013:

Beursgang ABN zou 22 miljard kunnen opbrengen...

Tour 2015 start met tijdrit in Utrecht....

Prijskaartje voor Autobahn wordt 10 tot 100 Euro...

Amsterdammers door PVDA afgeluisterd....

VS besprioneerden wereldleiders tijdens G20-top Toronto...


Zo zou ik het hele logje kunnen vullen, met nog meer van deze koppen. Maar dat wil ik niet, want deze dingen interesseren me niet echt. Wat ik me afvraag:

Hoe gaat het in Syrie?

Hoe gaat het in Egypte?

Hoe gaat het in Lybie?

Hoe gaat het in de Philippijnen?

 

Waarom lees ik hier niks (meer) over, is alles daar opgelost?

Reacties (10)

Morgen is het maandag, begint de werkweek weer. Vroeger kon ik dan echt een dag in de week uittrekken om mijn huis te poetsen (nu doe ik daar dagen/weken over). Maar toen ik nog jong en fit was..!

Het liefst poetste ik met de muziek aan, en wil jullie deze huishoudelijke tip niet onthouden:

Bij dit nummer gaat het als een trein:

 

Het was alleen vervelend dat ik de plaat (ja, voor jonge mensen wellicht onbekend, maar dan moest je een naald op een schijf zetten, en dat moest vooral rustig gebeuren, een probleem als je zo fanatiek aan het poetsen bent) steeds opnieuw moest aanzetten.

Mijn dochters hadden blijkbaar medelijden: met moederdag kreeg ik een cassettebandje (voor je jonge mensen zou ik willen zeggen 'vraag maar aan je ouders wat dat voor dingen waren') waar Paradise by the dashboardlight -tig keer achter elkaar opgenomen was. Kon dus eindelijk naar hartelust meekwelen en poetsen!

Reacties (13)

Pfff.....ik mag ook nog eens, nou het zou tijd worden hoor.  Eerst gaat het vrouwtje zo maar 10 dagen weg, om mij te droppen bij haar dochter. Dat is een feest, bij haar dochter te zijn, ook bij de kleinkinderen, zelfs bij Penny. Maar zo onderhand is het daar een soort van hondenopvang, dus je weet 's morgens nooit met hoeveel honden je de liefde en aaitjes moet zien te delen..

Nou ja, gelukkig moet ik zeggen dat ik het vaak win. Niet omdat ze me het liefste vinden (wat ik natuurlijk wel ben), maar omdat ik gewoon over de andere honden heen spring, recht op de schoot van degene die ik uitverkoren heb om mij te mogen aaien..

Dat werkt perfect, kan het iedereen die een aai nodig heeft aanbevelen!!

 

Wat wel gezellig was dat wij regelmatig van daaruit de bossen ingingen, met een serie andere honden (waar ik in de zomer ook vaker mee ging zwemmen) en dat ze het aandurfden me eindelijk eens los te maken van die riem. Heerlijk, rennen, rennen, rennen....door de bomen en struiken, en wat ik daar allemaal rook! Eindeloos heerlijk!! Toen Yvonne terug was gingen we samen met haar dochter en drie andere honden weer de bossen in.....we wilden mijn vrouwtje laten zien dat ik dat kon. Alles ging goed tot we bij het hek van de camping (midden in de bossen hier in Helden) kwam...er zat een gat in de omheining en ja, ik zou Olla niet zijn als ik dat niet was gaan onderzoeken...

Dus hup de camping op en weer rennen, rennen...pracht camping overigens! Alleen was het vervelend toen ik terug wilde naar mijn lieve vrouwtjes en mijn vriendjes, ik niet meer wist hoe ik door dat hek was gekomen. Ja, zijn stonden van alles te roepen, maar ja, daar begreep ik geen ene moer van. Maar goed, na ruim 20 minuten had ik het gat weer gevonden en kon ik er weer onderdoor.

Vind het alleen jammer dat ze daarna niet meer met me naar dat bos zijn geweest en dat ik de riem weer om moet houden..

Reacties (10)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl Design by: Mooiestijlen.nl